عبد الرحمن معدّل در اصفهان ، از حافظ ابو بكر محمّد بن عمر تميمى جعابى ، از حسن بن على بن سهل عاقولى ، از حمدان بن مختار ، از حفص بن عبيد اللّه « 1 » بن عمر ، از سفيان ثورى ، از على بن زيد از انس كه گفت : شنيدم از رسول خدا كه مىفرمود : هركس كه من مولاى اويم ، على مولاى اوست . خدايا دوست بدار آن را كه او را دوست دارد و دشمن بدار آن را كه او را دشمن دارد . « 2 » 25 - حافظ اسرائيل بن يونس بن ابى اسحاق سبيعى ، ابو يوسف كوفى ( م 162 ) . ابن معين و ديگران او را توثيق نموده‌اند و ذهبى در ستايش او مبالغه كرده است . « 3 » روايت از او پيش از اين گذشت « 4 » و در داستان مناشده حديث او به طريق صحيح و با رجال موثق خواهد آمد . 26 - جعفر بن زياد كوفى احمر ( م 165 يا 167 ) . ابو داود گويد : وى مورد وثوق و اعتماد و شيعى است و طبق گفتهء خزرجى ، ابو زرعه او را متصف به صدق معرفى كرده و نسائى گفته است : بر او و روايتش ايرادى وارد نيست . « 5 » حديث او در داستان مناشدهء رحبه به لفظ عبد الرحمن به طريق صحيح و با رجال موثق خواهد آمد . 27 - مسلم بن سالم نهدى ، ابو فروهء كوفى كه در اواسط قرن دوم درگذشته است . ابن معين او را توثيق نموده و ابو حاتم صلاحيت او را در حديث تأييد كرده و گفته است : بر او و روايتش ايرادى وارد نيست . حديث او از عبد الرحمن بن ابى ليلى در داستان مناشدهء رحبه به طريق صحيح و با رجال موثق خواهد آمد . 28 - حافظ قيس بن ربيع ، ابو محمّد اسدى كوفى ( م 165 ) . عفان گويد : نامبرده مورد وثوق و اعتماد بوده است ، و يعقوب بن شيبه گويد : وى در نزد جميع اصحاب ما متصف به صدق است و هرچند در كتابت احاديث از صلاحيت

--> ( 1 ) . نامبرده به قرينهء حمدان و ثورى ، حفص بن عبد اللّه سلمى ابو عمرو است . ( 2 ) . تاريخ بغداد : 7 / 377 . ( 3 ) . تذكرة الحفّاظ : 1 / 193 . ( 4 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 40 . ( 5 ) . خلاصة تهذيب الكمال 53 .